Heeft u nu klachten? Regel eerst de zorg.
- Overdag: bel uw eigen tandarts of kaakchirurg. Een behandelaar hoort bereikbaar te zijn voor nazorg bij een eigen ingreep.
- Buiten kantooruren: bel de tandartsenspoeddienst in uw regio. Het nummer staat op het antwoordapparaat van uw praktijk en op de website van uw gemeente of regionale spoeddienst.
- Bel 112 of ga direct naar de huisartsenpost bij fors bloedverlies dat niet stopt met vijftien minuten stevig dichtdrukken, een snel toenemende zwelling in mond, hals of gezicht, koorts met algemeen ziek zijn, of problemen met ademhalen, slikken of het openen van uw mond. Dit kunnen tekenen zijn van een verspreidende infectie en die kan snel ernstig worden.
Betrouwbare publieksinformatie over deze klachten vindt u bij Thuisarts.nl, de publieksinformatie van huisartsen. De juridische vraag komt pas daarna – en verjaart niet zo snel als een infectie zich verspreidt.
Een tandarts of kaakchirurg is niet aansprakelijk voor elke tegenvallende uitkomst: bekende complicaties horen bij de behandeling. Aansprakelijkheid ontstaat pas als de behandelaar is afgeweken van de professionele standaard (artikel 7:453 BW), u daardoor schade heeft en er causaal verband is. De bewijslast ligt in beginsel bij u (artikel 150 Rv), maar de behandelaar heeft een verzwaarde stelplicht en een dossierplicht (artikel 7:454 BW). Een tuchtklacht levert geen schadevergoeding op – daarvoor is een civiele aansprakelijkstelling nodig.
Geschreven door Onur Arslan, advocaat bij Arslan Advocaten. Ingeschreven in het rechtsgebiedenregister van de Nederlandse orde van advocaten voor arbeidsrecht en letselschade. Laatst bijgewerkt: 19 september 2026.
Als de zorg geregeld is, komt de vraag of er iets fout is gegaan. Belangrijk om vooraf te weten: een tegenvallende uitkomst is niet hetzelfde als een fout. Tandheelkundige behandelingen kennen bekende complicaties die ook bij correct handelen kunnen optreden.
Complicatie of mogelijke fout?
Een behandelaar is niet aansprakelijk voor elke ongunstige afloop. Hij moet op grond van artikel 7:453 BW de zorg van een goed hulpverlener in acht nemen en handelen in overeenstemming met de professionele standaard en de geldende kwaliteitsstandaarden. Dat is een inspanningsverplichting, geen garantie op resultaat.
| Wijst eerder op een complicatie | Wijst eerder op een mogelijke normschending |
|---|---|
| Het risico stond in de professionele standaard beschreven als bekend gevolg van deze ingreep | Er is afgeweken van de geldende richtlijn zonder dat daarvoor een gemotiveerde reden in het dossier staat |
| U bent er vooraf over geïnformeerd en het staat vastgelegd | U bent niet geïnformeerd over een risico dat u redelijkerwijs had moeten weten |
| De behandeling en de nazorg zijn volgens de standaard uitgevoerd | Er is niet of te laat gereageerd op signalen die om ingrijpen vroegen |
| Er is tijdig gereageerd toen het probleem zich openbaarde | Noodzakelijk vooronderzoek, zoals beeldvorming vóór een ingreep, ontbreekt |
De vraag of van de standaard is afgeweken, is een vakinhoudelijke vraag. Die wordt beantwoord door een deskundige op hetzelfde vakgebied, aan de hand van uw dossier en beeldmateriaal. Wij kunnen en zullen op afstand geen medisch oordeel geven over uw situatie; wat wij doen is beoordelen welke gegevens nodig zijn en die laten toetsen.
Drie voorwaarden, elk apart te beoordelen
Voor een geslaagde schadeclaim moet aan drie voorwaarden zijn voldaan. Ze staan los van elkaar: valt er één weg, dan strandt de claim, ook al zijn de andere twee onmiskenbaar.
- Normschending. Is er gehandeld in strijd met de zorg van een goed hulpverlener, gemeten aan de professionele standaard zoals die gold op het moment van de behandeling? Niet gemeten aan wat achteraf, met kennis van de afloop, beter had gekund.
- Schade. Welke schade heeft u geleden? Denk aan de kosten van een herstelbehandeling, gederfde inkomsten, reiskosten, en immateriële schade. Voor die laatste post is relevant hoe ernstig en hoe langdurig de gevolgen zijn.
- Causaal verband. Is die schade een gevolg van juist die normschending? Dit is in tandheelkundige zaken vaak het lastigste punt. Bestond er al een aandoening, of was de schade ook opgetreden bij correct handelen, dan ontbreekt of vermindert het verband.
Een claim faalt regelmatig op stap drie terwijl stap één vaststaat. Een fout die geen schade heeft veroorzaakt, leidt niet tot vergoeding.
Wie moet wat bewijzen?
De hoofdregel van artikel 150 Rv is dat wie zich op de rechtsgevolgen van feiten beroept, die feiten moet stellen en bij betwisting bewijzen. Als patiënt draagt u dus in beginsel de stelplicht en bewijslast voor de normschending, de schade en het causaal verband.
Er is geen algemene omkering van de bewijslast in medische zaken. Die gedachte is hardnekkig, maar onjuist. Wat er wel is, is een verzwaarde stelplicht van de behandelaar: van hem wordt verlangd dat hij voldoende feitelijke gegevens verstrekt om uw stellingen te onderbouwen, en daarmee aanknopingspunten geeft voor bewijs. Dat vloeit rechtstreeks voort uit zijn dossierplicht: op grond van artikel 7:454 BW moet hij een dossier inrichten en daarin aantekening houden van de gezondheidsgegevens en de uitgevoerde verrichtingen.
Praktisch betekent dat: is het dossier onvolledig, ontbreken röntgenfoto’s of is niet vastgelegd waarover u bent geïnformeerd, dan kan dat in het nadeel van de behandelaar werken. Het levert echter niet automatisch aansprakelijkheid op, en of het tot een lichtere bewijspositie voor u leidt, hangt van de omstandigheden af.
Informatie en toestemming. Artikel 7:448 BW verplicht de hulpverlener u duidelijk in te lichten over onder meer de aard en het doel van de behandeling, de te verwachten gevolgen en risico’s, ook bij niet behandelen, en over alternatieve methoden. Is dat niet gebeurd, dan is dat een zelfstandig verwijt. Ook dan geldt echter de causaliteitsvraag: zou u bij juiste voorlichting een andere keuze hebben gemaakt?
Wie spreekt u aan? Bij een zelfstandige tandartspraktijk is dat doorgaans de praktijk of de behandelaar zelf. Vinden de verrichtingen plaats in een ziekenhuis dat geen partij is bij de behandelingsovereenkomst, dan is dat ziekenhuis op grond van artikel 7:462 BW mede aansprakelijk voor een tekortkoming, als ware het zelf partij. Die aansprakelijkheid kan op grond van artikel 7:463 BW niet worden beperkt of uitgesloten; een exoneratie in de algemene voorwaarden houdt dus geen stand.
Welke dossiergegevens zijn relevant?
Per type situatie verschilt wat een deskundige nodig heeft. Hieronder staat welke gegevens ertoe doen. Dit is geen beoordeling van uw zaak; het is een verzamellijst.
Bij implantaten
- De vooronderzoeksgegevens en de beeldvorming van vóór de plaatsing, waaronder een eventuele driedimensionale opname.
- Het behandelplan, met de gekozen positie en afmeting van het implantaat.
- De vastlegging van het botaanbod en van de ligging van zenuwbanen en sinussen.
- Het operatieverslag.
- De nacontroles en de beeldvorming na plaatsing.
Bij zenuwklachten na een ingreep
- De beeldvorming van vóór de ingreep, en wat daarop zichtbaar was over de ligging van de zenuw.
- Wat er met u is besproken over dat risico, en hoe dat is vastgelegd.
- Het verloop van de ingreep volgens het verslag.
- Het moment waarop u de klachten meldde.
- Wat er daarna is ondernomen, en binnen welke termijn.
Bij aanhoudende gevoelsstoornissen is de vraag hoe snel is doorverwezen vaak bepalend.
Bij een gemist probleem
- De aanwezige röntgenfoto’s, met hun datum.
- De verslaglegging van de controles.
- De klachten die u meldde, en wat daarmee is gedaan.
- De bevindingen van de behandelaar die het probleem later wel vaststelde.
Checklist: wat verzamelt u?
- Het behandelplan en de begroting, met datum
- De informatie- en toestemmingsvastlegging: waarover bent u ingelicht, wanneer, en wat is daarvan vastgelegd
- Alle beeldmateriaal: röntgenfoto’s en scans, van vóór en na de behandeling, met datum
- Het volledige dossier, inclusief aantekeningen en operatieverslagen. U heeft recht op inzage en op een afschrift (artikel 7:456 BW)
- Declaraties en nota’s, met de prestatiecodes
- De vervolgbehandeling: verslagen en nota’s van de behandelaar die het herstel uitvoert, plus diens bevindingen over de uitgangssituatie
- Uw eigen tijdlijn: data van behandelingen, klachten, meldingen en reacties
- Foto’s die u zelf heeft gemaakt van de situatie, met datum
Het dossier moet op grond van artikel 7:454 lid 3 BW twintig jaar worden bewaard vanaf de laatste wijziging, of langer als goed hulpverlenerschap dat meebrengt. Vraag het toch tijdig op: praktijken fuseren en beeldmateriaal raakt in de praktijk eerder zoek dan de wet suggereert.
Vier routes die u niet moet verwarren
| Route | Waarvoor | Wat het oplevert |
|---|---|---|
| Klachtenfunctionaris | Onvrede over de behandeling of de bejegening bespreekbaar maken | Bemiddeling en uitleg. Elke zorgaanbieder moet er kosteloos een beschikbaar hebben. De klachtenfunctionaris kent zelf geen schadevergoeding toe en oordeelt niet over aansprakelijkheid. Wel leidt bemiddeling er in de praktijk regelmatig toe dat de praktijk of haar verzekeraar een regeling voorstelt, bijvoorbeeld kwijtschelding van de nota of vergoeding van de herstelbehandeling. Leg zo’n aanbod schriftelijk vast en teken geen finale kwijting zolang de gevolgen nog niet duidelijk zijn |
| Geschilleninstantie | Een geschil na de klachtenprocedure | Een bindende uitspraak, waarbij ook een schadevergoeding tot een in het reglement bepaald maximum kan worden toegekend |
| Tuchtklacht | Toetsing van het beroepsmatig handelen van de individuele zorgverlener | Een oordeel en eventueel een maatregel. Geen schadevergoeding. Een tuchtrechtelijk oordeel is niet zonder meer beslissend voor civiele aansprakelijkheid |
| Civiele schadeclaim | Vergoeding van uw schade | Een vergoeding, als aan de drie voorwaarden is voldaan. Loopt doorgaans via de aansprakelijkheidsverzekeraar van de praktijk |
De routes sluiten elkaar niet uit, maar hebben elk een eigen doel. Wilt u vergoeding van uw schade, dan is een tuchtklacht daarvoor niet het instrument.
Termijnen
Wacht niet te lang. Bij schade door letsel verjaart uw vordering op grond van artikel 3:310 lid 5 BW door verloop van vijf jaren na de dag volgend op die waarop u bekend werd met zowel de schade als de aansprakelijke persoon. Een absolute termijn van twintig jaar geldt daarbij niet, mits de gebeurtenis op of na 1 februari 2004 plaatsvond. De details, en hoe u de verjaring stuit, staan in ons artikel over verjaring in medische aansprakelijkheidszaken.
Gaat het niet om een tandheelkundige ingreep maar om een gemiste of onjuiste diagnose, lees dan ons artikel over de verkeerde diagnose. Bij een medicatie- of doseringsfout kunt u terecht bij verkeerde medicatie of doseringsfout.
Kosten
Wij bespreken vooraf wat een beoordeling van uw dossier inhoudt en welke kosten daaraan verbonden zijn, en leggen die afspraak schriftelijk vast. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 BW in beginsel voor rekening van de aansprakelijke partij. Of dat in uw zaak zo uitpakt, hangt af van de erkenning en de omvang van de schade en kunnen wij vooraf niet toezeggen. Heeft u een rechtsbijstandsverzekering, controleer dan eerst uw dekking.
Neem vrijblijvend contact met ons op als u uw dossier wilt laten beoordelen. Houd uw behandelplan, beeldmateriaal en nota’s bij de hand.
Veelgestelde vragen
Is een complicatie altijd een medische fout?
Nee. Een behandelaar moet op grond van artikel 7:453 BW de zorg van een goed hulpverlener in acht nemen en handelen volgens de professionele standaard. Dat is een inspanningsverplichting, geen garantie op een goede uitkomst. Treedt een risico op dat bij deze ingreep bekend is, dat volgens de standaard is gehandeld en waarover u vooraf bent geïnformeerd, dan is dat een complicatie en geen beroepsfout. Van een normschending is pas sprake als van de geldende standaard is afgeweken zonder gemotiveerde reden, of als er niet of te laat is gereageerd op signalen die om ingrijpen vroegen.
Wat is het verschil tussen een tuchtklacht en schadevergoeding?
Een tuchtklacht toetst het beroepsmatig handelen van de individuele zorgverlener. De tuchtrechter kan een oordeel geven en zo nodig een maatregel opleggen, maar kent géén schadevergoeding toe. Wilt u uw schade vergoed krijgen, dan is dat een civiele aansprakelijkheidskwestie, die doorgaans via de aansprakelijkheidsverzekeraar van de praktijk loopt. Een tuchtrechtelijk oordeel is bovendien niet zonder meer beslissend voor de civiele aansprakelijkheid: de toetsingskaders verschillen. Daarnaast bestaan de klachtenfunctionaris, voor bemiddeling, en de geschilleninstantie, die wel een vergoeding tot een bepaald maximum kan toekennen.
Ligt de bewijslast bij de tandarts of bij mij?
In beginsel bij u. Volgens de hoofdregel van artikel 150 Rv moet u de normschending, de schade en het causaal verband stellen en bij betwisting bewijzen. Er bestaat geen algemene omkering van de bewijslast in medische zaken. Wel geldt voor de behandelaar een verzwaarde stelplicht: van hem wordt verlangd dat hij voldoende feitelijke gegevens verstrekt om uw stellingen te onderbouwen. Dat hangt samen met zijn dossierplicht van artikel 7:454 BW. Is het dossier onvolledig of ontbreekt het beeldmateriaal, dan kan dat in zijn nadeel werken, maar het levert niet automatisch aansprakelijkheid op.
Kan ik mijn tandheelkundig dossier opvragen?
Ja. De hulpverlener moet op grond van artikel 7:454 BW een dossier inrichten met de gezondheidsgegevens en de uitgevoerde verrichtingen, en op grond van artikel 7:456 BW heeft u recht op inzage en op een afschrift daarvan. Vraag uitdrukkelijk ook om het beeldmateriaal, de operatieverslagen en de vastlegging van de informatie en toestemming. Het dossier moet twintig jaar worden bewaard vanaf de laatste wijziging, of langer als goed hulpverlenerschap dat meebrengt. Vraag het toch tijdig op: bij fusies en praktijkovernames raakt beeldmateriaal in de praktijk eerder zoek dan die termijn doet vermoeden.
Lees ook: Gebitsschade door een ongeval
