Medisch dossier opvragen: inzage, kopie en correctie

U heeft als patiënt recht op inzage in én een kopie van uw volledige medisch dossier. U vraagt dat schriftelijk of digitaal aan bij uw zorgverlener; die moet binnen één maand reageren en de eerste kopie is kosteloos. Staan er feitelijke onjuistheden in, dan heeft u recht op correctie. Gaat het om een medisch oordeel waar u het niet mee eens bent, dan heeft u recht om uw eigen verklaring aan het dossier toe te laten voegen.

Geschreven door Onur Arslan, advocaat bij Arslan Advocaten. Ingeschreven in het rechtsgebiedenregister van de Nederlandse orde van advocaten voor arbeidsrecht en letselschade. Laatst bijgewerkt: 25 september 2026.

Uw medisch dossier is het geheugen van uw behandeling. Wat is er onderzocht, wat is er besloten, wie heeft wat gezegd en wanneer — het staat er allemaal in. Toch merken wij in de praktijk dat patiënten hun dossier vaak pas opvragen wanneer er iets is misgegaan, en dan tegen onduidelijke procedures, halve antwoorden of onterechte weigeringen aanlopen.

Uw rechten zijn stevig verankerd in de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO, artikelen 7:446 tot en met 7:468 BW) en in de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). In dit artikel leest u precies wat u mag opvragen, binnen welke termijnen, wat een zorgverlener wél en niet mag weigeren, hoe u fouten laat herstellen en wat u doet als het ziekenhuis niet thuis geeft.

---

Wat staat er in uw medisch dossier — en wat niet

De zorgverlener is wettelijk verplicht een dossier bij te houden over uw behandeling (artikel 7:454 BW). Daarin hoort in elk geval te staan:

• anamnese, klachten en bevindingen bij lichamelijk onderzoek;
• diagnoses en werkdiagnoses;
• uitslagen van laboratorium-, beeldvormend en ander onderzoek (röntgenfoto’s, MRI, bloedwaarden);
• het behandelplan en de uitgevoerde behandelingen;
• operatieverslagen en anesthesieverslagen;
• voorgeschreven en toegediende medicatie;
• verpleegkundige rapportages en decursus;
• correspondentie met andere zorgverleners (verwijs- en ontslagbrieven);
• vastlegging van de informatie die u heeft gekregen en van de toestemming die u heeft gegeven (informed consent);
• meldingen van incidenten die merkbare gevolgen voor u hebben of kunnen hebben (artikel 10 lid 3 Wkkgz).

Persoonlijke werkaantekeningen

Eén categorie valt buiten het dossier: de persoonlijke werkaantekening. Dat zijn voorlopige gedachten van de zorgverlener die uitsluitend voor eigen gebruik zijn, niet bestemd om te delen en niet bedoeld om deel uit te maken van de verslaglegging — bijvoorbeeld een geheugensteuntje tijdens het nadenken over een diagnose.

Dat begrip wordt in de praktijk regelmatig te ruim uitgelegd. Zodra een aantekening is gedeeld met collega’s, is meegewogen in de besluitvorming of feitelijke gegevens bevat, is het gewoon onderdeel van het dossier och heeft u er recht op. Krijgt u te horen dat een groot deel van uw dossier “werkaantekening” is, dan is dat vrijwel altijd reden om door te vragen.

Uw rechten op een rij

Recht	Grondslag	Termijn
Inzage in het volledige dossier	Art. 7:456 BW / art. 15 AVG	1 maand
Kopie (papier of elektronisch)	Art. 15 lid 3 AVG / art. 15dwabvpz	1 maand
Correctie van onjuiste gegevens	Art. 16 AVG	1 maand
Eigen verklaring toevoegen	Art. 7:454 lid 2 BW	Direct
Vernietiging van (delen van) het dossier	Art. 7:455 BW	1 maand (verlenging max. 2 maanden)
Beperking van de verwerking	Art. 18 AVG	1 maand
Overdracht aan een andere zorgverlener	Art. 20 AVG	1 maand

Belangrijk: u hoeft geen reden op te geven voor uw inzageverzoek. Een zorgverlener mag niet eisen dat u eerst uitlegt waarom u het dossier wilt, en mag een verzoek ook niet weigeren omdat hij vermoedt dat u een claim overweegt.

Zo vraagt u uw medisch dossier op

Stap 1: bepaal bij wie u moet zijn

Elke zorgverlener houdt zijn eigen dossier bij. Het ziekenhuis heeft er één, uw huisarts een andere, de fysiotherapeut, de tandarts en de GGZ-instelling weer een eigen dossier. Wilt u een compleet beeld — bijvoorbeeld voor een letselschadezaak — dan vraagt u bij elke betrokken zorgverlener apart op. Bij een ziekenhuis loopt het verzoek meestal via het medisch archief of de functionaris gegevensbescherming; bij kleinere praktijken rechtstreeks bij de behandelaar.

Stap 2: zet het verzoek schriftelijk op papier

Doe het verzoek per e-mail, via het patiëntenportaal of per aangetekende post — nooit alleen mondeling. U wilt later kunnen aantonen wanneer u het heeft gedaan. Zet er in elk geval in:

• uw naam, geboortedatum en patiëntnummer;
• dat u een beroep doet op artikel 7:456 BW en artikel 15 AVG;
• dat u inzage én een kopie van het volledige dossier wilt;
• welke periode en welke afdeling(en) het betreft;
• dat u uitdrukkelijk ook de onderzoeksuitslagen, beeldvormend materiaal, operatieverslagen, verpleegkundige rapportages en correspondentie wenst;
• in welke vorm u het wilt ontvangen (digitaal via het portaal, op usb, of op papier);
• een reactietermijn van één maand, met verwijzing naar artikel 12 lid 3 AVG.

Stap 3: legitimatie

De zorgverlener moet zeker weten dat u bent wie u zegt te zijn. Een verzoek om een identiteitsbewijs te tonen is dus terecht. Stuur echter nooit een ongeschermde kopie van uw paspoort mee: streep uw BSN en pasfoto door, of laat uw identiteit aan de balie vaststellen. Een zorgverlener mag geen kopie van uw identiteitsbewijs in het dossier bewaren.

Stap 4: controleer wat u terugkrijgt

Leg het ontvangen dossier naast uw eigen tijdlijn. Ontbreken er dagen, verslagen of uitslagen waarvan u zeker weet dat ze bestaan? Vraag dan gericht na: “in het dossier ontbreekt het operatieverslag van 14 maart en de MRI-uitslag van 2 april; graag alsnog toezenden.” Een onvolledige levering is in de praktijk het vaakst voorkomende probleem — vaker dan een regelrechte weigering.

Termijnen: hoe snel moet de zorgverlener reageren?

De hoofdregel staat in artikel 12 lid 3 AVG: onverwijld, en in elk geval binnen één maand na ontvangst van het verzoek. Is uw verzoek uitzonderlijk complex of omvangrijk, dan mag die termijn met maximaal twee maanden worden verlengd — maar dan moet de zorgverlener u dat binnen de eerste maand laten weten, met opgaaf van redenen. Doet hij dat niet, dan is een overschrijding simpelweg onrechtmatig.

Voor een verzoek tot vernietiging geldt: De zorgverlener voldoet onverwijld en uiterlijk binnen één maand aan een vernietigingsverzoek, of laat u binnen die termijn gemotiveerd weten waarom hij dat (deels) weigert. Alleen de ontvangst bevestigen is niet genoeg. Bij noodzakelijke verlenging wegens complexiteit of het aantal verzoeken kan de termijn met maximaal twee maanden worden verlengd; de zorgverlener moet dit binnen de eerste maand gemotiveerd melden. Op het vernietigingsrecht bestaan wettelijke uitzonderingen. Zie ook het praktijkdilemma van de KNMG.

Wat kost het opvragen van uw dossier?

De eerste kopie van uw dossier is kosteloos (artikel 15 lid 3 AVG). Voor een elektronisch afschrift geldt bovendien artikel 15d van de Wet aanvullende bepalingen verwerking persoonsgegevens in de zorg (Wabvpz). Pas bij een herhaald verzoek mag een zorgverlener een redelijke vergoeding vragen, die niet hoger mag zijn dan de werkelijke administratieve kosten. Krijgt u een rekening voor uw eerste verzoek, dan is die in beginsel onterecht.

Wat mag de zorgverlener weigeren — en wat niet?

Hier bestaat veel misverstand over, ook bij zorgverleners zelf. De WGBO kent maar één echte weigeringsgrond voor inzage: artikel 7:456 BW bepaalt dat inzage of afschrift achterwege blijft voor zover dat noodzakelijk is in het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van een ander.

Dat betekent concreet:

• Wel toegestaan: passages onleesbaar maken die gaan over een derde — bijvoorbeeld wat een familielid vertrouwelijk heeft verteld, of gegevens van een medepatiënt. De rest van het dossier moet u gewoon krijgen; het gaat om gedeeltelijke afscherming, niet om het weigeren van het geheel.
• Niet toegestaan: weigeren omdat u mogelijk een klacht of claim voorbereidt, omdat de arts het vervelend vindt, omdat er nog een interne procedure loopt, of omdat er een rekening openstaat.

En de therapeutische exceptie?

Veel oudere teksten — en oudere versies van dit soort artikelen — stellen dat een arts inzage mag weigeren als dat “ernstig nadeel voor uw gezondheid” zou opleveren. Die zogenoemde therapeutische exceptie staat in artikel 7:448 lid 3 BW en gaat over het verstrekken van inlichtingen: een arts mag informatie tijdelijk achterhouden als het geven ervan kennelijk ernstig nadeel voor de patiënt oplevert, en hij moet dan eerst een andere zorgverlener raadplegen. Het is een uitzondering die restrictief moet worden uitgelegd en die geen algemene grond vormt om uw inzagerecht in het dossier te blokkeren. Wordt uw verzoek op deze grond afgewezen, laat dat dan juridisch toetsen.

Correctie, aanvulling en uw eigen verklaring

Het correctierecht van artikel 16 AVG gaat over feitelijke onjuistheden. Denk aan:

• een verkeerde geboortedatum, naam of BSN;
• een verwisseling met een andere patiënt;
• een medicijn of allergie die u nooit heeft gehad;
• een verkeerde datum van een behandeling;
• een genoteerde uitspraak die u aantoonbaar niet heeft gedaan.

Wat u niet via het correctierecht kunt afdwingen, is het wijzigen van een professioneel oordeel. Een diagnose, een interpretatie van een uitslag of een observatie van de behandelaar blijft staan, ook als u het er hartgrondig mee oneens bent. Dat is vaste lijn in de rechtspraak: het correctierecht is geen middel om een medisch oordeel te laten herschrijven.

Daarvoor bestaat een ander, sterk en ondergewaardeerd instrument: artikel 7:454 lid 2 BW geeft u het recht om een eigen verklaring van uw kant aan het dossier te laten toevoegen. De zorgverlener is verplicht die op te nemen. Iedereen die het dossier later leest — een medisch adviseur, een expertisearts, een tuchtcollege — ziet dan óók uw lezing van de gebeurtenissen. In letselschadezaken is dat vaak waardevoller dan een correctie.

Vernietiging van uw dossier

Op grond van artikel 7:455 BW kunt u vragen om vernietiging van het dossier of van delen daarvan. De zorgverlener voldoet onverwijld en uiterlijk binnen één maand aan een vernietigingsverzoek, of laat u binnen die termijn gemotiveerd weten waarom hij dat (deels) weigert. Alleen de ontvangst bevestigen is niet genoeg. Bij noodzakelijke verlenging wegens complexiteit of het aantal verzoeken kan de termijn met maximaal twee maanden worden verlengd; de zorgverlener moet dit binnen de eerste maand gemotiveerd melden. Weigeren mag alleen als (zie ook het praktijkdilemma van de KNMG):

• een wettelijk voorschrift zich tegen vernietiging verzet;
• bewaren van aanmerkelijk belang is voor iemand anders dan uzelf;
• er zwaarwegende redenen zijn om te bewaren, bijvoorbeeld omdat het dossier nodig is in een lopende klacht-, tucht- of aansprakelijkheidsprocedure.

Denk hier goed over na. Vernietiging is onomkeerbaar. Wie na een mislukte behandeling zijn dossier laat vernietigen, vernietigt daarmee ook zijn eigen bewijs. Overweegt u een claim of loopt er al een traject, laat het dossier dan staan en vraag eerst juridisch advies.

Hoe lang wordt uw dossier bewaard?

Sinds 1 januari 2020 geldt een bewaartermijn van twintig jaar, gerekend vanaf de laatste wijziging in het dossier (artikel 7:454 lid 3 BW) — dus niet vanaf de eerste behandeling. Zolang als uit goed hulpverlenerschap voortvloeit, moet het langer worden bewaard. Dat is bijvoorbeeld aan de orde bij erfelijke aandoeningen, bij implantaten of bij chronische aandoeningen die decennia doorlopen.

Wacht desondanks niet te lang met opvragen. Hoe verder een behandeling terugligt, hoe groter de kans op digitale conversieproblemen, verhuisde archieven of gefuseerde instellingen.

Wie mag mijn medisch dossier inzien?

Niet iedere medewerker van een zorginstelling mag uw dossier bekijken. Rechtstreeks bij dezelfde behandeling betrokken hulpverleners mogen de daarvoor noodzakelijke gegevens gebruiken; voor andere personen en vormen van elektronische uitwisseling kunnen aanvullende toestemmingsregels gelden. Familieleden, uw werkgever of een verzekeraar krijgen niet automatisch toegang tot uw volledige dossier.

Uw werkgever heeft geen recht op inzage in uw medisch dossier. De bedrijfsarts kan uw mogelijkheden en beperkingen voor het werk bespreken, maar mag niet zomaar diagnoses of behandelgegevens delen. Bij een letselschadeclaim moet het opvragen van medische informatie noodzakelijk en relevant zijn; bespreek vooraf de reikwijdte van een machtiging. Voor zorgverzekeraars kunnen specifieke wettelijke controlebevoegdheden gelden.

Wie heeft mijn dossier bekeken? Vraag het loggingoverzicht

Vraag de zorgaanbieder om het loggingoverzicht van uw elektronische dossier: wie heeft gegevens ingezien en wanneer? Vraag bij onduidelijke raadplegingen om uitleg over de reden en bevoegdheid. Bewaar het overzicht en uw correspondentie. Bij een vermoeden van onbevoegde inzage kunt u de zorgaanbieder, klachtenfunctionaris of functionaris gegevensbescherming om onderzoek vragen. Lees ook over medische gegevens delen en het beroepsgeheim. Bron: KNMG over inzage en logging.

Kinderen en jongeren

• Jonger dan 12 jaar: de ouders met gezag oefenen de rechten uit.
• 12 tot 16 jaar: zowel het kind als de ouders; het kind kan zich in bepaalde gevallen tegen inzage door ouders verzetten.
• 16 jaar en ouder: de jongere beslist zelf; ouders hebben geen automatisch inzagerecht meer (artikel 7:465 BW).

Gemachtigden

U kunt iemand schriftelijk machtigen — een familielid, een belangenbehartiger of uw advocaat. Voeg de machtiging bij het verzoek. In letselschadezaken verloopt het opvragen doorgaans via de medisch adviseur van uw belangenbehartiger, met een door u ondertekende machtiging.

Nabestaanden

Sinds 2020 regelt artikel 7:458a BW het inzagerecht van nabestaanden. Inzage is mogelijk als:

1. de overledene daar bij leven schriftelijk of elektronisch toestemming voor heeft gegeven;
2. het gaat om een mededeling over een incident op grond van de Wkkgz;
3. de nabestaande een zwaarwegend belang heeft en dat voldoende concreet maakt — bijvoorbeeld een gemotiveerd vermoeden van een medische fout of een erfrechtelijk belang.

Voor ouders of voogden van een overleden kind jonger dan 16 jaar geldt een ruimere regeling (artikel 7:458b BW).

De zorgverlener reageert niet of weigert. Wat nu?

Werk de stappen in volgorde af en houd alles schriftelijk:

1. Ingebrekestelling. Stuur een herinnering met een concrete termijn (bijvoorbeeld veertien dagen) en verwijs naar artikel 7:456 BW en artikel 12 lid 3 AVG.
2. Klachtenfunctionaris. Elke zorgaanbieder is op grond van de Wkkgz verplicht een klachtenfunctionaris te hebben. Schakel die in; het werkt vaker dan mensen denken.
3. Functionaris gegevensbescherming. Ziekenhuizen en grote instellingen hebben er één. Een inzageverzoek is óók een AVG-verzoek en valt dus binnen diens portefeuille.
4. Geschilleninstantie. Komt u er met de instelling niet uit, dan kunt u naar de geschilleninstantie waarbij de zorgaanbieder is aangesloten (Wkkgz).
5. Autoriteit Persoonsgegevens. U kunt een klacht indienen over de schending van uw AVG-rechten.
6. Rechter. Op grond van artikel 35 UAVG kunt u een verzoekschrift indienen bij de rechtbank om inzage of correctie af te dwingen. In spoedgevallen kan een kort geding.
7. Tuchtcollege. Bij een structurele of verwijtbare weigering door een BIG-geregistreerde zorgverlener is een tuchtklacht mogelijk.

Het dossier bij medische aansprakelijkheid en letselschade

In vrijwel elke medische aansprakelijkheidszaak is het dossier het belangrijkste bewijsstuk. Uit het dossier blijkt of is gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mocht worden verwacht: zijn de richtlijnen en protocollen gevolgd, zijn alarmsignalen opgepikt, is er tijdig doorverwezen, en is er goed geïnformeerd voordat u toestemming gaf?

Twee punten die vaak het verschil maken:

• Onvolledige verslaglegging werkt niet in uw nadeel. De verplichting om het dossier goed bij te houden rust op de zorgverlener. Ontbreekt vastlegging van bijvoorbeeld de gegeven voorlichting, dan kan dat in een procedure juist in het nadeel van de zorgverlener uitpakken bij de verdeling van de bewijslast.
• Vraag vroeg op. Vraag het dossier op zodra u twijfelt, niet pas als u besloten heeft te claimen. Zo houdt u zicht op de termijnen — een vordering tot schadevergoeding verjaart in beginsel vijf jaar nadat u bekend bent geworden met de schade én de aansprakelijke persoon (artikel 3:310 BW).

Meer hierover leest u in onze blog Medische aansprakelijkheid in Nederland: rechten van patiënten en route naar schadevergoeding.

Vijf fouten die u beter kunt vermijden

1. Alleen mondeling vragen. Zonder schriftelijk spoor kunt u een termijnoverschrijding nooit aantonen.
2. “Het relevante deel” vragen. Vraag altijd het volledige dossier op; wat relevant is, bepaalt u (of uw medisch adviseur) — niet de tegenpartij.
3. Beeldmateriaal vergeten. Röntgen-, MRI- en CT-beelden zitten niet automatisch bij een dossierlevering. Vraag ze expliciet op, bij voorkeur in DICOM-formaat.
4. Het dossier laten vernietigen vóór juridisch advies. Onomkeerbaar, en vaak fataal voor de bewijspositie.
5. Tekenen bij de verzekeraar. Onderteken geen brede machtiging waarmee een verzekeraar zelfstandig uw hele medische verleden kan opvragen. Levering hoort via uw eigen medisch adviseur te lopen.

Checklist: uw dossier in zeven stappen

1. Bepaal bij welke zorgverleners dossiers liggen.
2. Stuur per zorgverlener een schriftelijk verzoek om inzage én een volledige kopie.
3. Noem periode, afdeling en gewenste vorm (digitaal of papier).
4. Vraag beeldmateriaal en correspondentie uitdrukkelijk mee.
5. Bewaak de termijn van één maand en stuur op tijd een herinnering.
6. Controleer de levering op gaten en vraag ontbrekende stukken gericht na.
7. Laat het dossier medisch en juridisch beoordelen voordat u conclusies trekt.

Waarom Arslan Advocaten?

Bij Arslan Advocaten vragen wij dagelijks medische dossiers op, beoordelen wij ze samen met onafhankelijke medisch adviseurs en dwingen wij inzage af wanneer een instelling blijft weigeren. Wij herkennen een onvolledige levering, weten welke stukken er nog horen te zijn en zetten het dossier om in een onderbouwde aansprakelijkstelling. Voor slachtoffers van letselschade is onze bijstand kosteloos: de kosten verhalen wij op de aansprakelijke partij.

---

Gerelateerde juridische diensten

• Meer informatie over Medische Aansprakelijkheid
• Meer informatie over Letselschade

---

Lees ook

• Complicatie of medische fout: wat is het verschil en wanneer is er aansprakelijkheid?
• Informed consent: wanneer is toestemming rechtsgeldig en wanneer niet?
• Medische fout in particuliere kliniek: wie is aansprakelijk?
• Hoe werkt het letselschadetraject?