Voorbeelden kunnen laten zien welke vragen bij medische aansprakelijkheid beslissend zijn. Ze bewijzen niet dat een vergelijkbare behandeling bij u dezelfde uitkomst moet hebben. Hieronder staan drie openbare medische zaken met bronverwijzing, gevolgd door de praktische les voor dossieronderzoek. Het zijn geen gepresenteerde cliëntzaken van Arslan Advocaten.
Geschreven door Onur Arslan, advocaat bij Arslan Advocaten. Ingeschreven in het rechtsgebiedenregister van de Nederlandse orde van advocaten voor arbeidsrecht en letselschade. Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026.
1. Onvoldoende informatie vóór een wervelkolomoperatie
In het arrest van de Hoge Raad van 23 november 2001, ECLI:NL:HR:2001:AD3963, ging het om een patiënte die na een operatie een dwarslaesie kreeg. De arts had haar vooraf onvoldoende geïnformeerd over het risico van ruggenmergbeschadiging. De juridische vraag in cassatie was of voldoende verband bestond tussen dat informatiegebrek en de schade.
De afwijzing van de schadevordering bleef in stand. Daarbij was van belang welke keuze bij goede informatie zou zijn gemaakt, gezien de behandelopties en de risico’s daarvan. Het hof had aangenomen dat de patiënte ook bij goede informatie voor de behandeling zou hebben gekozen; de Hoge Raad liet dat oordeel in stand. De uitspraak leert dat een vastgestelde tekortkoming in de informatievoorziening niet automatisch betekent dat alle lichamelijke gevolgen moeten worden vergoed.
Praktische les: bewaar informatie over risico’s en alternatieven en beschrijf concreet waarom u bij juiste informatie een andere beslissing zou hebben genomen. De beoordeling is meer dan de vraag of een formulier is ondertekend.
2. Zenuwbeschadiging na een polsoperatie
In het arrest van dezelfde datum, ECLI:NL:HR:2001:AB2737, trad na een operatie aan de rechterpols zenuwbeschadiging op. De vordering was gericht tegen de stichting die het ziekenhuis exploiteerde. Een eerdere vergelijkbare operatie aan de linkerpols was goed verlopen. In cassatie stond de informatieplicht centraal; de zorgvuldigheid van de uitvoering werd daar niet meer bestreden.
Ook hier bleef de afwijzing van de schadevordering in stand. De patiënt moest voldoende stellen over het verband tussen ontbrekende informatie en de behandelkeuze. Dat het niet besproken risico zich had verwezenlijkt, maakte dat verband niet automatisch bewezen.
Praktische les: houd de technische uitvoering en informed consent als afzonderlijke verwijten uit elkaar. Bewijs dat voor het ene punt belangrijk is, beantwoordt niet vanzelf het andere.
3. Isala: behandeling uit 1988, uitspraak in hoger beroep in 2026
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelde op 13 januari 2026 in ECLI:NL:GHARL:2026:127 over een kunstmatige inseminatie in 1988 waarbij de gynaecoloog zijn eigen zaad gebruikte in plaats van dat van de beoogde vader. Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank Overijssel van 15 mei 2024, ECLI:NL:RBOVE:2024:2576.
Het hof stelde aansprakelijkheid van Isala vast voor de omschreven schade van de moeder en de kinderen. De omvang van de schade moet in een afzonderlijke schadestaatprocedure worden vastgesteld; een deel van de vorderingen wees het hof af. Het hof oordeelde dat een beroep op de absolute verjaringstermijn van twintig jaar in deze uitzonderlijke omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar was, en benadrukte daarbij dat terughoudendheid met zo’n uitzondering is vereist. De uitspraak rechtvaardigt dus geen algemene verwachting dat een oude medische claim nog mogelijk is. Hier wordt alleen de hofuitspraak beschreven; deze tekst zegt niets over een eventuele verdere procedure bij de Hoge Raad.
Praktische les: controleer bij een zaakvoorbeeld altijd of een rechtbankuitspraak later is gewijzigd. Bij oude gebeurtenissen zijn het toepasselijke recht, ontdekking, informatie en verjaring afzonderlijke onderzoekspunten.
Welke patronen ziet u in deze zaken?
| Vraag | Waarom belangrijk? |
|---|---|
| Wat wordt de zorgverlener precies verweten? | Een uitvoeringsfout, informatiegebrek en nazorgfout vragen verschillend bewijs |
| Wat zou zonder de tekortkoming zijn gebeurd? | Dit bepaalt het causale verband en de omvang van de schade |
| Welke beslissing ligt voor? | Een tussenoordeel of aansprakelijkheidsoordeel is niet altijd een definitief schadebedrag |
| Is een later oordeel beschikbaar? | Het beschreven resultaat kan in hoger beroep wijzigen |
Hoe gebruikt u voorbeelden voor uw eigen situatie?
Zoek geen zaak met alleen dezelfde behandeling, maar met een vergelijkbaar juridisch geschil. Leg vervolgens uw eigen dossier en tijdlijn naast de relevante vragen. Een medisch adviseur beoordeelt de medische inhoud; een advocaat beoordeelt de juridische route.
Algemene arresten over kansschade of bewijs kunnen daarbij relevant zijn zonder zelf medische zaken te zijn. Het arrest ECLI:NL:HR:2012:BX7491 betreft bijvoorbeeld fiscaal advies. Op de pagina verlies van een kans wordt de algemene rechtsregel daarom uitdrukkelijk onderscheiden van een medische toepassing.
Veelgestelde vragen
Zijn dit successen van Arslan Advocaten?
Nee. Dit zijn openbare uitspraken die worden gebruikt om juridische vragen uit te leggen. Eigen praktijkzaken vragen afzonderlijke verificatie en toestemming voor publicatie.
Kan ik mijn vergoeding afleiden uit zo’n zaak?
Niet zonder onderzoek. Letsel, causaal verband, bewijs en persoonlijke schade kunnen sterk verschillen.
Waarom staan ook afgewezen claims in de bibliotheek?
Die tonen welke bewijsproblemen belangrijk zijn en helpen om de haalbaarheid van een eigen claim eerlijk te beoordelen.
Bronnen
- Hoge Raad 23 november 2001, ECLI:NL:HR:2001:AD3963
- Hoge Raad 23 november 2001, ECLI:NL:HR:2001:AB2737
- Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 13 januari 2026, ECLI:NL:GHARL:2026:127
- Rechtbank Overijssel 15 mei 2024, ECLI:NL:RBOVE:2024:2576, vernietigd in hoger beroep
- Hoge Raad 21 december 2012, ECLI:NL:HR:2012:BX7491, algemene niet-medische kansschadezaak
