Letsel opgelopen? Dit is belangrijk om te weten.
Een vordering wegens letsel verjaart in beginsel vijf jaar nadat u bekend bent met de schade en de aansprakelijke persoon.
- Was u minderjarig? Dan gaat die termijn pas lopen op uw achttiende verjaardag.
- Bewaar alles: medische stukken, foto’s, het schadeformulier en uw eigen aantekeningen.
- Wij beoordelen kosteloos of u een zaak heeft en zeggen het eerlijk als dat niet zo is.
Bel 070 450 0300WhatsApp onsStuur uw stukken op
Het eerste gesprek is kosteloos en vertrouwelijk. Zes vestigingen in Nederland. Wij spreken ook Turks, Pools en Engels.
Is bij u een diagnose gemist of te laat gesteld, dan spelen twee vragen: wie is aansprakelijk en welke schade wordt vergoed. Een exoneratie helpt de zorgaanbieder niet: artikel 7:463 BW bepaalt dat de aansprakelijkheid van een hulpverlener of ziekenhuis niet kan worden beperkt of uitgesloten. Een andersluidende bepaling in de algemene voorwaarden is dus niet geldig.
Geschreven door Onur Arslan, advocaat bij Arslan Advocaten. Ingeschreven in het rechtsgebiedenregister van de Nederlandse orde van advocaten voor arbeidsrecht en letselschade. Laatst bijgewerkt: 24 september 2026.
Is er bij u een diagnose gemist of te laat gesteld, dan komen er twee vragen op tafel: wie is aansprakelijk, en welke schade wordt vergoed. Deze pagina behandelt die twee. Voor de vraag wanneer een diagnosefout verwijtbaar is, met de tijdlijn en de beoordelingscriteria, verwijzen we naar ons hoofdartikel over de verkeerde diagnose.
Voor de volledige route en andere zorgverleners: medische aansprakelijkheid. Over de bijzondere positie van het ziekenhuis leest u meer bij centrale aansprakelijkheid van het ziekenhuis.
Wie kunt u aanspreken?
| Situatie | Wie aanspreken | Grondslag |
|---|---|---|
| Behandeling in een ziekenhuis | Het ziekenhuis. Ook wanneer de verrichtingen plaatsvinden in een ziekenhuis dat geen partij is bij de behandelingsovereenkomst, is dat ziekenhuis mede aansprakelijk voor een tekortkoming, als ware het zelf partij | Artikel 7:462 BW |
| Zelfstandig gevestigde behandelaar, bijvoorbeeld een huisarts | De praktijk of de behandelaar zelf, als contractspartij bij de behandelingsovereenkomst | Artikelen 7:446 en volgende BW |
| Meerdere behandelaars achter elkaar | Spreek in beginsel elke betrokken partij afzonderlijk aan, zolang niet vaststaat in welke schakel het misging | – |
Een exoneratie helpt de zorgaanbieder niet. Artikel 7:463 BW bepaalt dat de aansprakelijkheid van een hulpverlener, of van het ziekenhuis in het geval van artikel 7:462 BW, niet kan worden beperkt of uitgesloten. Een bepaling in de algemene voorwaarden die dat wel probeert, houdt geen stand.
Weet u nog niet in welke schakel het is misgegaan, stuit dan voor de zekerheid de verjaring bij elke partij afzonderlijk. Erkenning stuit op grond van artikel 3:318 BW namelijk alleen de verjaring tegen degene die erkent. Zie verjaring in medische aansprakelijkheidszaken.
Welke schade wordt vergoed?
Alleen de vermijdbare extra schade: de gevolgen die bij een tijdige en juiste diagnose achterwege waren gebleven of milder waren geweest. De gevolgen van de onderliggende aandoening zelf zijn niet door de behandelaar veroorzaakt en komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Binnen die vermijdbare extra schade kunnen onder meer de volgende posten spelen:
- Medische kosten die door de vertraging extra nodig waren, en het eigen risico
- Verlies van arbeidsvermogen: gederfd inkomen tijdens een langere uitval, en bij blijvend letsel ook toekomstige schade
- Huishoudelijke hulp en zelfwerkzaamheid die u niet meer kunt verrichten
- Reis- en verblijfkosten voor extra behandelingen
- Smartengeld voor het extra leed dat door de vertraging is ontstaan (artikel 6:106 BW)
Hoe smartengeld wordt bepaald, leest u in smartengeld berekenen.
Vertraagde diagnose: het draait om het hypothetische beloop
Bij een vertraagde diagnose spelen twee vragen achter elkaar. Eerst: is er een normschending? Ook bij een late diagnose moet worden vastgesteld dat niet is gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot zou doen – een diagnose die achteraf te laat blijkt, is op zichzelf nog geen fout. Was het klachtenpatroon atypisch, waren de onderzoeksuitslagen niet afwijkend of paste het beleid binnen de richtlijn, dan ontbreekt de normschending en strandt de claim daar.
Staat de normschending vast, dan komt de tweede vraag: wat heeft het verschil gemaakt? Daarvoor wordt het feitelijke beloop vergeleken met het beloop dat zich waarschijnlijk zou hebben voorgedaan als er tijdig en juist was gehandeld.
Die vergelijking is een medische vraag. Een deskundige uit het betreffende vakgebied beoordeelt onder meer: in welk stadium verkeerde de aandoening op het moment dat de diagnose had moeten worden gesteld, welke behandeling was op dat moment aangewezen, wat was daarvan het te verwachten resultaat, en in hoeverre wijkt dat af van wat er feitelijk is gebeurd?
De vraagstelling aan de deskundige is bepalend. Wordt alleen gevraagd of er een fout is gemaakt, dan blijft de belangrijkste vraag onbeantwoord. De vraag naar het hypothetische beloop moet er uitdrukkelijk in staan.
Onzeker causaal verband: kansschade of proportionele aansprakelijkheid
Vaak is niet met zekerheid vast te stellen hoe het zou zijn gelopen. Het recht kent daarvoor twee verschillende leerstukken. Ze worden regelmatig door elkaar gehaald, terwijl ze een andere onzekerheid adresseren.
De Hoge Raad heeft het verschil uitdrukkelijk uiteengezet in het arrest Deloitte/H&H Beheer van 21 december 2012 (ECLI:NL:HR:2012:BX7491). Proportionele aansprakelijkheid komt uit Nefalit/Karamus (HR 31 maart 2006) en is in Fortis/B (HR 24 december 2010) aan de eis van terughoudendheid gebonden: de rechter moet in zijn motivering verantwoorden dat de strekking van de geschonden norm en de aard van de normschending die toepassing rechtvaardigen. Voor kansschade geldt die terughoudendheidseis niet, juist omdat daar het oorzakelijk verband tussen de fout en het verlies van de kans langs de gewone weg wordt vastgesteld.
| Kansschade | Proportionele aansprakelijkheid | |
|---|---|---|
| De onzekerheid betreft | Of de kans op een beter resultaat zich zou hebben verwezenlijkt. Dat de normschending u die kans heeft ontnomen, moet volgens de gewone bewijsregels vaststaan | Het causaal verband zelf: heeft de normschending de schade veroorzaakt, of een andere mogelijke oorzaak, of een combinatie daarvan? |
| Drempel voor de kans | De kans moet reëel zijn, dat wil zeggen niet zeer klein | De kans moet niet zeer klein en niet zeer groot zijn |
| Wat wordt vergoed | De waarde van de verloren kans | Een deel van de schade, naar de mate waarin de normschending daaraan kan hebben bijgedragen |
| Hoe toegepast | Hoeft niet met dezelfde terughoudendheid te worden toegepast | Terughoudend, vanwege het risico dat iemand aansprakelijk wordt voor schade die hij niet, of niet in die mate, heeft veroorzaakt |
Geen automatische formule. U komt online percentages tegen alsof een gemiste diagnose zonder meer tot een vast deel van de schade leidt. Zo werkt het niet. Welk leerstuk aan de orde is, en tot welke uitkomst dat leidt, hangt af van de feiten en van het deskundigenoordeel over het waarschijnlijke beloop. Wees dus terughoudend met verwachtingen die op een rekenregel zijn gebaseerd.
Het traject in de praktijk
- Dossier opvragen. Op grond van artikel 7:456 BW heeft u recht op inzage en op een afschrift; de dossierplicht zelf staat in artikel 7:454 BW. Vraag uitdrukkelijk om beeldvorming, laboratoriumuitslagen en de verslaglegging van de consulten.
- Tijdlijn opstellen met klachten, consulten, onderzoek, uitslagen, verwijzing en de uiteindelijke diagnose.
- Aansprakelijk stellen en de verjaring stuiten bij elke betrokken partij afzonderlijk.
- Medische beoordeling. De aansprakelijkheidsverzekeraar laat de zaak beoordelen door een eigen medisch adviseur; u laat dat aan uw kant ook doen. Bij verschil van inzicht kan een gezamenlijke deskundige worden benoemd, met een vooraf afgestemde vraagstelling.
- Standpunt over aansprakelijkheid. Wordt die erkend, dan volgt de schadebegroting. Wordt die betwist, dan is de vraag of aanvullend onderzoek of een procedure zinvol is.
- Schade begroten per post, onderbouwd met stukken, en bij blijvend letsel ook voor de toekomst.
Houd er rekening mee dat medische aansprakelijkheidszaken lang duren. Het medisch onderzoek, het uitkristalliseren van uw eindsituatie en de discussie tussen medisch adviseurs kosten tijd. Wacht daarom niet met het stuiten van de verjaring.
Wacht ook niet op een medische eindsituatie om te beginnen. Dat is een misverstand dat mensen jaren kost. Een eindsituatie is nodig om de eindafwikkeling te kunnen maken, maar niet om een zaak aanhangig te maken of hulp te zoeken:
- Aansprakelijk stellen kan direct, en laat controleren of de brief en ontvangst ook aan de eisen voor stuiting voldoen.
- Voorschotten zijn mogelijk zodra de aansprakelijkheid is erkend of aannemelijk is. Een verzekeraar hoort bevoorschotting niet af te houden met het argument dat de eindsituatie nog niet vaststaat; voor al geleden schade – inkomensverlies, extra kosten, huishoudelijke hulp – kan tussentijds worden uitgekeerd.
- Bewijs veroudert. Hoe eerder het dossier wordt opgevraagd en de tijdlijn wordt vastgelegd, hoe sterker de zaak.
- Teken pas aan het einde. Wat u niet moet doen, is een eindregeling met finale kwijting sluiten terwijl de medische situatie nog in beweging is – of doe dat alleen met een concreet omschreven medisch voorbehoud.
Beoordeling en kosten
Wij beoordelen eerst of er aanknopingspunten zijn: klopt de tijdlijn met het dossier, en is er reden een deskundige in te schakelen? Over de kosten daarvan maken we vooraf een schriftelijke afspraak.
Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 BW in beginsel voor rekening van de aansprakelijke partij. Of dat in uw zaak zo uitpakt, hangt af van de erkenning en de omvang van de schade; dat kunnen wij niet vooraf toezeggen. Heeft u een rechtsbijstandsverzekering, controleer dan eerst uw dekking.
Gaat het niet om een diagnose maar om een medicatiefout, zie verkeerde medicatie of doseringsfout. Bij een tandheelkundige behandeling, zie medische fout bij de tandarts of kaakchirurg.
Wilt u laten beoordelen of er in uw geval vermijdbare schade is ontstaan? Neem vrijblijvend contact met ons op en houd uw tijdlijn en medische stukken bij de hand.
Veelgestelde vragen
Wie is aansprakelijk bij een gemiste diagnose in het ziekenhuis?
Het ziekenhuis. Vinden de verrichtingen plaats in of vanuit een ziekenhuis dat geen partij is bij de behandelingsovereenkomst, dan is dat ziekenhuis op grond van artikel 7:462 BW mede aansprakelijk, als ware het zelf partij. Bij een zelfstandig gevestigde behandelaar, zoals een huisarts, spreekt u de praktijk of de behandelaar zelf aan. Is onduidelijk in welke schakel het misging, stel dan elke betrokken partij afzonderlijk aansprakelijk en stuit bij elk van hen de verjaring.
Is een te laat gestelde diagnose automatisch een fout?
Nee. Eerst moet worden vastgesteld dat niet is gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot zou doen: is het juiste onderzoek gedaan, zijn alarmsignalen herkend, is tijdig verwezen of herbeoordeeld? Was het klachtenpatroon atypisch of paste het beleid binnen de richtlijn, dan is er geen normschending. Pas daarna komt de vraag welk verschil de vertraging heeft gemaakt.
Welke schade kan ik claimen bij een vertraagde diagnose?
Alleen de vermijdbare extra schade: de gevolgen die bij een tijdige en juiste diagnose achterwege waren gebleven of milder waren geweest. De gevolgen van de onderliggende aandoening zelf komen niet voor vergoeding in aanmerking. Binnen die extra schade kunnen spelen: extra medische kosten en eigen risico, verlies van arbeidsvermogen, huishoudelijke hulp en zelfwerkzaamheid, reiskosten en smartengeld voor het extra leed.
Moet ik wachten tot mijn medische situatie stabiel is?
Nee. Een medische eindsituatie is nodig voor de eindafwikkeling, niet om te beginnen. U kunt direct aansprakelijk stellen – laat controleren of de brief en ontvangst ook aan de eisen voor stuiting voldoen – en om voorschotten vragen zodra de aansprakelijkheid is erkend of aannemelijk is. Wat u beter niet doet, is een eindregeling met finale kwijting sluiten terwijl uw situatie nog in beweging is; doe dat alleen met een concreet omschreven medisch voorbehoud.
Geldt er een vast percentage bij een gemiste kans?
Nee. Bij kansschade wordt de omvang van de verloren kans per geval vastgesteld op basis van medisch onderzoek naar het hypothetische beloop. Bij proportionele aansprakelijkheid bepaalt de rechter welk deel van de schade aan de normschending kan worden toegerekend, en past hij dat terughoudend toe. Vaste percentages bestaan niet; wat telt, is wat de deskundige over uw specifieke situatie kan zeggen.
Wat kost het inschakelen van een advocaat?
Wij beoordelen eerst of er aanknopingspunten zijn en maken over de kosten daarvan vooraf een schriftelijke afspraak. Wordt de aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 BW in beginsel voor rekening van de aansprakelijke partij. Dat is geen garantie: het hangt af van de erkenning, de redelijkheid van de kosten en de omvang van de schade. Controleer ook uw rechtsbijstandverzekering.
De schadeclaim per schadepost onderbouwen
Maak een overzicht van extra medische kosten, inkomensverlies, hulp en overige gevolgen. Noteer per post de periode en het bewijs. Een vergoeding ziet op het extra nadeel door de verwijtbare diagnosefout; niet automatisch op alle gevolgen van de aandoening. Toekomstige schade vraagt een onderbouwde inschatting.
De gids schadevergoeding bij medische fouten verbindt de aansprakelijkheidsvraag aan de berekening. Bekijk daarnaast alle letselschadeposten en het onderscheid met smartengeld.
