Letsel opgelopen? Dit is belangrijk om te weten.
Een vordering wegens letsel verjaart in beginsel vijf jaar nadat u bekend bent met de schade en de aansprakelijke persoon.
- Was u minderjarig? Dan gaat die termijn pas lopen op uw achttiende verjaardag.
- Bewaar alles: medische stukken, foto’s, het schadeformulier en uw eigen aantekeningen.
- Wij beoordelen kosteloos of u een zaak heeft en zeggen het eerlijk als dat niet zo is.
Bel 070 450 0300Stuur uw stukken op
Het eerste gesprek is kosteloos en vertrouwelijk. Zes vestigingen in Nederland. Wij spreken ook Turks, Pools en Engels.
Is er bij u een diagnose gemist of te laat gesteld, dan komen er twee vragen op tafel: wie is aansprakelijk, en welke schade wordt vergoed. Deze pagina behandelt die twee. Voor de vraag wanneer een diagnosefout verwijtbaar is, met de tijdlijn en de beoordelingscriteria, verwijzen we naar ons hoofdartikel over de verkeerde diagnose.
Wie kunt u aanspreken?
| Situatie | Wie aanspreken | Grondslag |
|---|---|---|
| Behandeling in een ziekenhuis | Het ziekenhuis. Ook wanneer de verrichtingen plaatsvinden in een ziekenhuis dat geen partij is bij de behandelingsovereenkomst, is dat ziekenhuis mede aansprakelijk voor een tekortkoming, als ware het zelf partij | Artikel 7:462 BW |
| Zelfstandig gevestigde behandelaar, bijvoorbeeld een huisarts | De praktijk of de behandelaar zelf, als contractspartij bij de behandelingsovereenkomst | Artikelen 7:446 en volgende BW |
| Meerdere behandelaars achter elkaar | Spreek in beginsel elke betrokken partij afzonderlijk aan, zolang niet vaststaat in welke schakel het misging | – |
Een exoneratie helpt de zorgaanbieder niet. Artikel 7:463 BW bepaalt dat de aansprakelijkheid van een hulpverlener, of van het ziekenhuis in het geval van artikel 7:462 BW, niet kan worden beperkt of uitgesloten. Een bepaling in de algemene voorwaarden die dat wel probeert, houdt geen stand.
Weet u nog niet in welke schakel het is misgegaan, stuit dan voor de zekerheid de verjaring bij elke partij afzonderlijk. Erkenning stuit op grond van artikel 3:318 BW namelijk alleen de verjaring tegen degene die erkent. Zie verjaring in medische aansprakelijkheidszaken.
Welke schade wordt vergoed?
Alleen de vermijdbare extra schade: de gevolgen die bij een tijdige en juiste diagnose achterwege waren gebleven of milder waren geweest. De gevolgen van de onderliggende aandoening zelf zijn niet door de behandelaar veroorzaakt en komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Binnen die vermijdbare extra schade kunnen onder meer de volgende posten spelen:
- Medische kosten die door de vertraging extra nodig waren, en het eigen risico
- Verlies van arbeidsvermogen: gederfd inkomen tijdens een langere uitval, en bij blijvend letsel ook toekomstige schade
- Huishoudelijke hulp en zelfwerkzaamheid die u niet meer kunt verrichten
- Reis- en verblijfkosten voor extra behandelingen
- Smartengeld voor het extra leed dat door de vertraging is ontstaan (artikel 6:106 BW)
Hoe smartengeld wordt bepaald, leest u in smartengeld berekenen.
Vertraagde diagnose: het draait om het hypothetische beloop
Bij een vertraagde diagnose is de vraag zelden of er iets is misgegaan, maar wat het verschil heeft gemaakt. Daarvoor wordt het feitelijke beloop vergeleken met het beloop dat zich waarschijnlijk zou hebben voorgedaan als er tijdig en juist was gehandeld.
Die vergelijking is een medische vraag. Een deskundige uit het betreffende vakgebied beoordeelt onder meer: in welk stadium verkeerde de aandoening op het moment dat de diagnose had moeten worden gesteld, welke behandeling was op dat moment aangewezen, wat was daarvan het te verwachten resultaat, en in hoeverre wijkt dat af van wat er feitelijk is gebeurd?
De vraagstelling aan de deskundige is bepalend. Wordt alleen gevraagd of er een fout is gemaakt, dan blijft de belangrijkste vraag onbeantwoord. De vraag naar het hypothetische beloop moet er uitdrukkelijk in staan.
Onzeker causaal verband: kansschade of proportionele aansprakelijkheid
Vaak is niet met zekerheid vast te stellen hoe het zou zijn gelopen. Het recht kent daarvoor twee verschillende leerstukken. Ze worden regelmatig door elkaar gehaald, terwijl ze een andere onzekerheid adresseren.
| Kansschade | Proportionele aansprakelijkheid | |
|---|---|---|
| De onzekerheid betreft | De omvang van de schade. Dat een kans op een beter resultaat is ontnomen, staat vast | Het causaal verband zelf: heeft de normschending de schade veroorzaakt, of een andere mogelijke oorzaak? |
| Wat wordt vergoed | De waarde van de verloren kans | Een deel van de schade, naar de mate waarin de normschending daaraan kan hebben bijgedragen |
| Hoe toegepast | Hoeft niet met dezelfde terughoudendheid te worden toegepast | Terughoudend, vanwege het risico dat iemand aansprakelijk wordt voor schade die hij niet, of niet in die mate, heeft veroorzaakt |
Geen automatische formule. U komt online percentages tegen alsof een gemiste diagnose zonder meer tot een vast deel van de schade leidt. Zo werkt het niet. Welk leerstuk aan de orde is, en tot welke uitkomst dat leidt, hangt af van de feiten en van het deskundigenoordeel over het waarschijnlijke beloop. Wees dus terughoudend met verwachtingen die op een rekenregel zijn gebaseerd.
Het traject in de praktijk
- Dossier opvragen. Op grond van artikel 7:454 BW heeft u recht op inzage en afschrift. Vraag uitdrukkelijk om beeldvorming, laboratoriumuitslagen en de verslaglegging van de consulten.
- Tijdlijn opstellen met klachten, consulten, onderzoek, uitslagen, verwijzing en de uiteindelijke diagnose.
- Aansprakelijk stellen en de verjaring stuiten bij elke betrokken partij afzonderlijk.
- Medische beoordeling. De aansprakelijkheidsverzekeraar laat de zaak beoordelen door een eigen medisch adviseur; u laat dat aan uw kant ook doen. Bij verschil van inzicht kan een gezamenlijke deskundige worden benoemd, met een vooraf afgestemde vraagstelling.
- Standpunt over aansprakelijkheid. Wordt die erkend, dan volgt de schadebegroting. Wordt die betwist, dan is de vraag of aanvullend onderzoek of een procedure zinvol is.
- Schade begroten per post, onderbouwd met stukken, en bij blijvend letsel ook voor de toekomst.
Houd er rekening mee dat medische aansprakelijkheidszaken lang duren. Het medisch onderzoek, het uitkristalliseren van uw eindsituatie en de discussie tussen medisch adviseurs kosten tijd. Wacht daarom niet met stuiten van de verjaring.
Beoordeling en kosten
Wij beoordelen eerst of er aanknopingspunten zijn: klopt de tijdlijn met het dossier, en is er reden een deskundige in te schakelen? Over de kosten daarvan maken we vooraf een schriftelijke afspraak.
Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 BW in beginsel voor rekening van de aansprakelijke partij. Of dat in uw zaak zo uitpakt, hangt af van de erkenning en de omvang van de schade; dat kunnen wij niet vooraf toezeggen. Heeft u een rechtsbijstandsverzekering, controleer dan eerst uw dekking.
Gaat het niet om een diagnose maar om een medicatiefout, zie verkeerde medicatie of doseringsfout. Bij een tandheelkundige behandeling, zie medische fout bij de tandarts of kaakchirurg.
Wilt u laten beoordelen of er in uw geval vermijdbare schade is ontstaan? Neem vrijblijvend contact met ons op en houd uw tijdlijn en medische stukken bij de hand.
Veelgestelde vragen
Wie is aansprakelijk bij een gemiste diagnose in het ziekenhuis?
In beginsel het ziekenhuis. Artikel 7:462 BW bepaalt dat wanneer ter uitvoering van een behandelingsovereenkomst verrichtingen plaatsvinden in een ziekenhuis dat bij die overeenkomst geen partij is, dat ziekenhuis voor een tekortkoming mede aansprakelijk is, als ware het zelf partij. Bij een zelfstandig gevestigde behandelaar, zoals een huisarts, spreekt u de praktijk of de behandelaar aan. Zijn er meerdere behandelaars achter elkaar betrokken geweest en staat nog niet vast in welke schakel het misging, spreek dan elke partij afzonderlijk aan en stuit bij elk van hen de verjaring.
Welke schade kan ik claimen bij een vertraagde diagnose?
Alleen de vermijdbare extra schade: de gevolgen die bij een tijdige en juiste diagnose achterwege waren gebleven of milder waren geweest. De gevolgen van de onderliggende aandoening zelf zijn niet door de behandelaar veroorzaakt. Binnen die extra schade kunnen posten spelen als extra medische kosten en eigen risico, gederfd inkomen tijdens langere uitval en bij blijvend letsel ook toekomstige schade, huishoudelijke hulp, reiskosten en smartengeld voor het extra leed. Elke post moet met stukken worden onderbouwd.
Geldt er een vast percentage bij een gemiste kans?
Nee, er bestaat geen automatische percentageformule. Kansschade en proportionele aansprakelijkheid zijn bovendien twee verschillende leerstukken. Bij kansschade staat vast dat u een kans op een beter resultaat is ontnomen en is alleen de omvang van de schade onzeker; vergoed wordt de waarde van die kans. Bij proportionele aansprakelijkheid is juist het causaal verband zelf onzeker, en die leer moet terughoudend worden toegepast omdat anders iemand aansprakelijk kan worden voor schade die hij niet heeft veroorzaakt. Welke uitkomst past, hangt af van de feiten en van een deskundigenoordeel over het waarschijnlijke beloop.
Hoe lang duurt zo’n zaak?
Reken op een lange doorlooptijd. Er moet een medisch dossier worden opgevraagd en beoordeeld, er is vaak een deskundigenonderzoek nodig met een zorgvuldig afgestemde vraagstelling, en de medisch adviseurs van beide partijen kunnen van mening verschillen. Daarnaast moet uw medische eindsituatie voldoende zijn uitgekristalliseerd voordat de schade betrouwbaar kan worden begroot, zeker bij blijvend letsel. Wacht daarom niet met het stuiten van de verjaring: bij letselschade geldt een termijn van vijf jaar na bekendheid met de schade en de aansprakelijke persoon.
Wanneer kan verlies van een kans juridisch relevant zijn?
Wanneer vaststaat dat u door de normschending een reële kans op een beter resultaat bent ontnomen, terwijl onzeker blijft hoe groot de schade precies is. Dan kan de waarde van die verloren kans worden vergoed. Dat is iets anders dan proportionele aansprakelijkheid, waarbij juist onzeker is óf de normschending de schade heeft veroorzaakt naast andere mogelijke oorzaken; die leer wordt terughoudend toegepast, omdat anders iemand aansprakelijk kan worden voor schade die hij niet heeft veroorzaakt. Welke van beide aan de orde is, en met welke uitkomst, hangt af van de feiten en van een deskundigenoordeel; een vaste percentageformule bestaat niet.
Wat moet een deskundige over de eerdere behandeling beoordelen?
Vooral het hypothetische beloop, en dat moet uitdrukkelijk in de vraagstelling staan. Concreet: in welk stadium verkeerde de aandoening op het moment dat de diagnose had moeten worden gesteld, welke behandeling was toen aangewezen, wat was daarvan het te verwachten resultaat, en in hoeverre wijkt dat af van wat er feitelijk is gebeurd? Wordt alleen gevraagd of er een fout is gemaakt, dan blijft de belangrijkste vraag onbeantwoord en kan de schade niet worden begroot. Stem de vraagstelling daarom vooraf af met de wederpartij.
